Συγγνώμη, μπορώ να μιλήσω; ?>

Συγγνώμη, μπορώ να μιλήσω;

Αφού σας καλημερίσω και σήμερα, οφείλω να σας ενημερώσω πως
στο εξής δεν πρόκειται να διαβάσετε απ’ τη στήλη κανενός είδους πολιτικό
σχόλιο, αν φυσικά δεν προκύψει ανωτέρα βία. Άλλωστε, τι παραπάνω να μπορούμε να
πούμε εμείς οι κοινοί θνητοί, μετά την επίσημη τοποθέτηση του Ισλανδού
πρωθυπουργού στον «Εξάντα»;

  • Τι είπατε; Ούτε τον είδατε ούτε τον ακούσατε; Ελπίζω
    τουλάχιστον αυτό να συνέβη επειδή είχατε άλλη δουλειά να κάνετε κι όχι γιατί η
    τηλεόραση σας αφορά μόνο για κουτσομπολιά, life style και δήθεν δελτία ειδήσεων ή αλλιώς,
    δελτία καταναγκαστικής επιβολής απόψεων που συμπτωματικά βολεύουν κατά κανόνα
    τους ημέτερους…

  • Τέλος πάντων, για να ξέρετε, ο πολιτικός προϊστάμενος της
    χώρας που απέδειξε σε ευρωπαϊκό επίπεδο ότι όντως στη δημοκρατία δεν υπάρχουν
    αδιέξοδα, μας είπε με δυο κουβέντες πως η κατάσταση στην Ελλάδα είναι αυτή που
    είναι, μονοδρομημένη και αδιέξοδη, ακριβώς γιατί το καθεστώς δεν είναι
    δημοκρατικό!

  • Ε όχι, δεν το είπε ακριβώς έτσι. Κι αυτός πολιτικός είναι.
    Τι άλλο όμως μπορεί να εννοεί, όταν λέει (σε ελεύθερη απόδοση) ότι μεταξύ
    δημοκρατίας και οικονομίας, η πρώτη αποτελεί βαθύτατη κοινωνική αξία ενώ η
    δεύτερη όχι; Και πως μας κάνει να αισθανόμαστε όταν τονίζει πως αυτό ήταν το
    κριτήριο της επιλογής του στο σημείο «μηδέν»; 

  • Γι’ αυτό σας λέω, τι άλλο να γράψω εγώ ο…
    φτωχο-αθλητικογράφος; Βιβλίο με τον τίτλο: «Συγγνώμη, είμαι πολίτης! Μπορώ να
    μιλήσω»; …Λέτε; Τι άλλο λέτε; Ότι η υπόθεση Λέτο στον Παναθηναϊκό σας θυμίζει
    εκείνη του Ρομέου στην ΑΕΛ; Ξέρετε κάτι; Κι εμένα… Οπότε θα ‘χει ενδιαφέρον να
    δούμε την εξέλιξή της, για να κρίνουμε τον διοικητικό χειρισμό.

  • Προς το παρόν πάντως έχουμε πολύ πιο άμεσης επικαιρότητας
    ζητήματα να δούμε και να θίξουμε. Όπως για παράδειγμα, το περιβόητο ζήτημα της
    μετάθεσης του Χατζή στο τριεθνές. Το οποίο ασφαλώς και δεν καταδεικνύει την
    αδιαφορία της διοίκησης, όπως πολλοί θεωρούν βιαστικά και χωρίς να δουν το θέμα
    σε βάθος…

  • Είμαι βέβαιος πως η ΠΑΕ λειτούργησε όπως σε κάθε άλλη
    ανάλογη περίπτωση στρατευμένου ποδοσφαιριστή της. Ως εκ τούτου, εκείνο που
    πρωτίστως αναδεικνύεται, είναι ο τρόπος αντιμετώπισης της ΑΕΛ γενικότερα απ’
    τις αρχές και σε δεύτερο πλάνο, έρχεται η αδυναμία της διοίκησης να πείσει για
    την διευκόλυνση της ομάδας.

  • Εν ολίγοις, τίθεται ζήτημα ισχύος και κύρους έναντι τρίτων,
    το οποίο ίσως να ‘ναι ακόμη πιο σοβαρό κι απ’ οτιδήποτε άλλο χρεώνεται
    επιμέρους στον Πηλαδάκη και τους συνεργάτες του για ζητήματα οικονομικής,
    διοικητικής ή αγωνιστικής φύσης. Ίσως πάλι να ‘ναι η συγκυρία τέτοια, που δεν
    σηκώνει ρουσφέτια, αλλά ξέρουμε πως δεν έπαψαν κιόλας…

  • Όπως ακριβώς δεν έπαψε να υφίσταται και εσωτερικό θέμα στην
    Ερασιτεχνική, για την προ εβδομάδος καταγγελία σε βάρος 2-3 στελεχών του Δ.Σ.,
    περί τραμπουκισμού! Αντιθέτως, τώρα άνοιξε το θέμα για τη διοίκηση του
    σωματείου, που έκανε έκτακτη συνεδρίαση, διερευνά την υπόθεση και σύντομα θα
    υπάρξουν εξελίξεις, όπως λένε οι μαρτυρίες.

  • Τώρα, θα ‘χουμε υποχρεωτικές… παραιτήσεις, θα φτάσουμε σε
    διαγραφές, όρκο δεν παίρνω. Αυτό που ξέρω πάντως με πάσα βεβαιότητα είναι πως
    οι… εξηγήσεις δεν έπεισαν κανέναν απ’ τους υπόλοιπους, που έχουν πλέον στα
    χέρια τους και έγγραφη καταγγελία του… ανθρώπου που δέχθηκε την επίθεση!

  • Το πιο στενάχωρο της ιστορίας είναι πως τότε, στην κατάλληλη
    στιγμή, μια ειλικρινής συγγνώμη θα ‘ταν αρκετή. Τώρα όμως είναι προφανές πως
    δεν αρκεί, υποκύπτοντας στους άτυπους κανόνες που λένε πως μετά την απομάκρυνση
    απ’ το ταμείο κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται. Λυπηρή ιστορία μεν, υπαρκτή δε…

  • Όπως δυστυχώς, υπαρκτά είναι και τα σημάδια διχασμού (μην πω
    και… τριχασμού) των οργανωμένων οπαδών, μερικοί εκ των οποίων συμπεριφέρονται σα
    να μην είναι τελικά η ΑΕΛ πάνω απ’ όλους, αλλά ο εκάστοτε σύνδεσμος. Γιατί αν
    ήταν η ΑΕΛ πάνω απ’ όλα, θα διαφωνούσαν μεν στις απόψεις αλλά θα συμφωνούσαν
    στις συμπεριφορές.

  • Κι αυτά τα θλιβερά που συμβαίνουν τελευταία και μάλιστα
    ακόμη και στον ιερό θεωρητικά χώρο της έδρας της ομάδας, σε κοινή θέα,
    προδίδουν έναν κατήφορο που ακολουθεί εκείνον της ΑΕΛ στον αγωνιστικό χώρο. Πως
    συμφωνούμε πως η ΑΕΛ χρειάζεται επιστροφή στις ρίζες για να σηκώσει κεφάλι; Ε,
    το αυτό και δι’ ημάς…
– Πρώτη δημοσίευση στην SportLarissa Press της 11/03/2012

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *