Κάποτε θα γινόταν… (Vol. 2) ?>

Κάποτε θα γινόταν… (Vol. 2)

Αμέσως μετά τη μπούκα του Πηλαδάκη και κάποιων οπαδών, στο ματς με τον Πανσερραϊκό, είπαμε όλοι μας σχεδόν, μ’ ένα στόμα, ότι αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε. Γιατί; Μα γιατί η πρόκληση είναι διαρκής εδώ και ενάμισυ – δύο χρόνια. Υπό το ίδιο ακριβώς πρίσμα, ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα συνέβαινε κι ό,τι έλαβε χώρα χθες βράδυ στο AEL FC ARENA. Το ‘χω ξαναπεί… Σε οποιαδήποτε ομάδα, οι οπαδοί αναλαμβάνουν δράση όταν νιώθουν πως δεν υπάρχει κανείς άλλος να το πράξει.

Το αν οι πράξεις τους κάνουν ή όχι καλό στην ομάδα, θα φανεί με τον καιρό κι ανάλογα με τις εξελίξεις. Όπως σε κάθε κίνηση μιας διοίκησης, η λογική λέει πως πρέπει να δώσουμε χρόνο για να την κρίνουμε, το ίδιο ακριβώς ισχύει και για κάθε πρωτοβουλία των οπαδών ή οποιουδήποτε άλλου δεν αμφισβητείται για τις προθέσεις του.
Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν συμπεράσματα για τίποτα και για κανέναν. Υπάρχουν μόνο δεδομένα που λένε ότι:
  • Ο Πηλαδάκης παραμένει εξαφανισμένος απ’ τον δημόσιο βίο της ομάδας εδώ κι έναν περίπου μήνα. Είναι σαφές πως πρόκειται για επιλογή, η οποία σύμφωνα με τους ανθρώπους που τον γνωρίζουν, είναι απόλυτα συνειδητή. 
  • Οι ίδιες πηγές λένε πως υπάρχει από μέρους του ειλικρινής διάθεση παραχώρησης της ΠΑΕ (δεν προχωράω παραπέρα γιατί θα μπλέξουμε στα ειδικά ζητήματα περί του γηπέδου), αρκεί να βρεθεί επαρκής διάδοχη κατάσταση.
  • Με σαφήνεια οι οργανωμένοι οπαδοί της ομάδας, ζητάνε πλέον τη φυγή του. Ως γνωστόν, τα γραπτά μένουν και τα ποτάμια δεν γυρίζουν πίσω. Απλά, για να υπάρχει ουσία χρειάζεται και προσοχή και συντονισμός. Υπάρχουν όμως σήμερα αυτά τα στοιχεία στο οπαδικό κίνημα της Λάρισας συνολικά;
  • Στους καιρούς που ζούμε, δεν είναι καθόλου εύκολη η εμπλοκή οποιουδήποτε αξιόπιστου επιχειρηματία με το ποδόσφαιρο. Ωστόσο, οι Λαρισαίοι οπαδοί δεν αρέσκονται σε… περίεργους. Μοναδική ελπίδα αποτελεί το γεγονός ότι μιλάμε για την ΑΕΛ!
  • Ενώ λειτουργικά η ομάδα κινείται με αυτόματο πιλότο κι αυτόν ελατωματικό, αγωνιστικά έχει χάσει πλήρως τον προσανατολισμό της. Κι είναι σαφές πως πολύ δύσκολα θα σηκώσει κεφάλι, όταν τεχνική ηγεσία και ποδοσφαιριστές δεν γνωρίζουν τι είναι εκείνο που πρέπει να κάνουν, αν φυσικά μπορούν, για να διασώσουν την αξιοπρέπειά τους…
  • Μεθαύριο Τετάρτη στις 3 μ.μ. η ΑΕΛ φιλοξενεί στην έδρα της την πρωτοπόρο Βέροια!

Μετά απ’ όλα αυτά, αν υπάρχει ένα και μόνο ασφαλές συμπέρασμα για το οποίο μπορεί να μιλήσει κανείς σήμερα, αυτό είναι πως ο Πηλαδάκης, εκτός από μακροβιότερος, υπήρξε κι ένας απ’ τους σημαντικότερους προέδρους στην ιστορία της ΑΕΛ, για τα εύκολα!!!  

Ένα σχόλιο για το “Κάποτε θα γινόταν… (Vol. 2)

  1. Πάντως φίλε Χρήστο για την μπούκα του Πηλαδάκουλα το πιο καλό το είχε γράψει ένας σε Αθηναϊκό site. Δεν το θυμάμαι κατά λέξη αλλά η ουσία ήταν η εξής: ότι θέλει πολύ μεγάλο ταλέντο όταν είσαι πραγματικα αδηκιμένος, να παριστάνεις τον αδηκιμένο! Κι εγώ έτσι ένοιωσα όταν τον είδα. Ότι το κάνει έτσι για να το κάνει. Αγγαρία. Και μετά πουθενά. Εξαφανίστηκε.Ήθελε μάλλον να κάνει ηρωική έξοδο ο χλαπάτσας ο Σπαρτιάτης. Ο άνθρωπος είναι του show, φρου-φρου κι αρώματα. Όταν τελείωσαν οι κορδελίτσες γεια σας. Δύσκολα τα πράγματα..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *