…Και στη μέση η ΑΕΛ! ?>

…Και στη μέση η ΑΕΛ!

Χθες έμαθα ότι ο Λ διέψευσε το περί Λ-Τ σενάριο για την
αγορά ή την ανάληψη του μάνατζμεντ της ΠΑΕ, το οποίο θέριεψε μετά την
δημοσιοποίηση της πληροφορίας ότι υπήρξε επικοινωνία με τον Κ! Να σας πω κάτι;
ΚαΛύΤερα, γιατί ουδείς έχει όρεξη καλοκαιριάτικα για διχασμούς, τους οποίους
βέβαια τους τραβάει κι εμάς ο οργανισμός μας. Κακή ώρα χθες, που λίγο έλλειψε
να πιαστούν δυο εξ’ ημών στα χέρια, για την επιλογή της ομάδας που «πρέπει να
σώσουν οι βυσσινί». Γιατί δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά εδώ και ένα 24ωρο (και
για 48 ώρες ακόμη), η ΑΕΛ έγινε ξαφνικά η αγαπημένη ομάδα του… συστήματος! Είναι
απλό…

  • Αυτό που λέμε «σύστημα», είναι αυτονόητο πως θέλει τον
    Αγροτικό Αστέρα στη Football League,
    αλλιώς δεν θα τον κρατούσε πέρυσι μ’ αυτές τις αποφάσεις – μνημείο – της
    Επιτροπής Εφέσεων. Θυμάστε που η Καβάλα τιμωρήθηκε επειδή ο Ψωμιάδης έστησε το
    ματς με τις ευλογίες του Αστέρα κι όταν παραπέμφθηκε για την ίδια υπόθεση ο
    Αστέρας, αποφασίσθηκε ότι δεν υπήρχε στήσιμο για να υπάρχει και ευθύνη; Αυτό
    ακριβώς λέω…
  • Εκείνο βέβαια που δεν ξέρω είναι αν αυτοί οι κύριοι έχουν
    μούτρα να πλευρίσουν τους «βυσσινί», για να τους πείσουν να χτυπήσουν το ματς
    στην Άμφισσα. Πόσω μάλλον απ’ τη στιγμή που ο Αστέρας έψαξε συγκεκριμένη υπόθεση οφειλών της ΑΕΛ για να πάρει το χθεσινό ματς στα χαρτιά (δεν το ξέρατε αυτό, έ;)! Απ’ την άλλη υπάρχει ένας συμπαθέστατος Φωκικός, που αξίζει
    συγχαρητήρια μόνο και μόνο για την παλικαριά που έκανε στην Κατερίνη κι έκλεψε
    τον ύπνο όλων αυτών των περίεργων. Στη μέση η ΑΕΛ λοιπόν και γύρω – γύρω όλοι,
    μεταξύ των οποίων και οι φίλαθλοί της, δύο εκ των οποίων – όπως περιέγραψα πιο
    πάνω – λίγο έλλειψε να πιαστούν για χατήρι τρίτων…
  • «Ναι ρε, να σώσουμε τον Φωκικό να ξεβρωμίσει ο τόπος», έλεγε
    ο ένας, «είναι η ευκαιρία να βάλουμε τα λαμόγια στο χέρι έλεγε ο άλλος», μέχρι
    που δεν άντεξα και μπήκα στη μέση: «Εδώ που βρίσκεται η ΑΕΛ – είπα – δεν πρέπει
    να έχει άλλο στόχο απ’ το να σώσει την περηφάνεια του κόσμου της, για να τον
    έχει και του χρόνου δυναμικά στο πλευρό της. Που σημαίνει, παίζει παντού και
    πάντα για τη νίκη. Κι εγώ θέλω να πέσει ο Αγροτικός, αλλά ας πρόσεχε κι ο
    Φωκικός, να μην έχανε στην Άμφισσα απ’ τους Ευοσμίτες. Στο φινάλε, αυτοί οι δύο
    έκοψαν τα φτερά του Κεχαγιά στον πρώτο γύρο, ο Αγροτικός με το 1-0 εκεί κι ο
    Φωκικός με το 0-0 εδώ. Τότε που τελείωνε κάθε ελπίδα της ΑΕΛ για τα play offs ήταν
    καλά»;
  • Γι’ αυτό ακριβώς και χάρηκα όταν στο επόμενο πηγαδάκι άκουσα
    το Ζιώγα να λέει πως ενώ σκόπευε να βάλει τελευταία αγωνιστική όλη την
    πιτσιρικάδα, άλλαξε πλέον πλεύση, αφού δεν θέλει ούτε την αξιοπιστία της ομάδας
    να ρισκάρει, ούτε να διακινδυνέψει να κάψει κανέναν απ’ τους μικρούς στη φλόγα
    της ανυπόμονης και παντογνώστριας εξέδρας, που ούτε ήξερε τι έλεγε χθες, όσο το
    ματς ήταν στο 0-1!
  • Ομοίως χάρηκα και για μια παρέα παραδίπλα, που ‘λεγε με
    καμάρι πως η ΑΕΛ παίζει για την πάρτη της και δεν έσωσε ποτέ κανέναν. Ίσα – ίσα
    που ‘στειλε κατά καιρούς στον καιάδα κόσμο και κοσμάκη. Συμφωνώ, θεωρώντας ότι
    εκείνο το διπλό του Ιωνικού με το γκολ του Πίτσο ήταν απλά η εξαίρεση για την
    επιβεβαίωση του κανόνα…
  • Κλείνω λοιπόν το θέμα κι επιστρέφω στην διοικητική
    σεναριολογία… Μια που ανέφερα στην αρχή τον Καβακά (;) και λίγο πριν τον Ζιώγα,
    αναρωτιέμαι στο βαθμό που έχει υπόσταση η κουβέντα με τον πρώτο, αν η ΑΕΛ έγινε
    ξαφνικά η ομάδα που θα μπει με χίλια για την άνοδο στη νέα σεζόν,
    εγκαταλείποντας κάθε ιδέα ουσιαστικής αγωνιστικής ανασυγκρότησης. Γιατί μόνο με
    τέτοιο τάξιμο θα ‘ρθει ο Καβακάς εδώ. Ειδάλλως, να ‘στε σίγουροι πως μόλις του
    κουνήσει κανένας Λ τα… οπίσθια, έφυγε ακόμη και κολυμπώντας. Καλή και χρυσή η
    φιλοδοξία ως κινητήρια δύναμη, αλλά δεν βλέπει τίποτα περισσότερο απ’ την
    καριέρα και την γρήγορη ανέλιξή του. Έχει μάλιστα τόσο μεγάλη ιδέα για τον
    εαυτό του, που πιστεύει πως αυτός πήρε το διπλό της Κέρκυρας στο Καραϊσκάκη!
  • Τέλος πάντων, θα πουν ότι πάλι κάνω πλάτες για λογαριασμό
    του Ζιώγα. Όχι, κάνω πλάτες σε κάποιον που ένωσε τις δυνάμεις της ΑΕΛ σε
    κρίσιμο σημείο, βοήθησε παίκτες και κόσμο να σηκώσουν κεφάλι κι έχει τη διάθεση
    να σκάψει για να πιάσει πάλι το πράγμα απ’ τη ρίζα του. Μπορεί ο Νεμπεγλέρας να
    τα ‘πε λίγο – πολύ αυτά για τον Ζιώγα, για μένα όμως δεν είναι θέμα ονόματος.
    Είναι ζήτημα ουσίας, όπως προκύπτει τουλάχιστον απ’ την περιγραφή που έκανα πιο
    πάνω.
  • Να μην ξεχάσω να σας πω ότι ο Λ – όπως μου μετέφερε ένας
    φίλος – θεωρεί πως αν το ποσό είναι αυτό που ακούστηκε δεν πρέπει ν’
    ανησυχούμε: «Θα βρεθεί άνθρωπος για την ΠΑΕ». Κι εγώ θα κάνω άμεσα μια
    διευκρίνηση, γιατί από στόμα σε στόμα, ξεχάσαμε το τι ειπώθηκε ακριβώς… Οι «11»
    δεν είπαν ότι ο Πηλαδάκης ζητάει κάλυψη χρέους 3ων μυρίων. Είπαν ότι
    μέχρι τόσα καλύπτουν αυτοί κι ο Πηλαδάκης το δέχθηκε, αναλαμβάνοντας εκείνος τα
    υπόλοιπα, με πρώτα και καλύτερα του δημοσίου! 
  • Σκόπευα να γράψω κι άλλα πολλά σήμερα, ξεκινώντας απ’ τον
    παραλληλισμό της Αργεντινής του ’90 με την Τσέλσι του ’12 και καταλήγοντας στη
    διαφορά της δημοκρατίας για την οποία μιλάει ο Γιούνκερ με την τρομοκρατία που
    εφαρμόζουν ο Σόιμπλε και τα οικονομικά συμφέροντα που τον τοποθέτησαν στη θέση
    του. Τα’ αναβάλω όμως, μην και πέσουν βαριά στο στομάχι, μαζί με όλα όσα έχουμε
    ν’ ακούσουμε για την Τετάρτη, έτσι κι αλλιώς. Μας γύρισαν που μας γύρισαν τ’ άντερα μ’ αυτόν τον κεραυνοβόλο έρωτα του συστήματος για την ΑΕΛ…  
  • Απλά για επίλογο, να πω πως μια ομάδα στην οποία εκτός των
    άλλων γιορτάζουν ο «κατ’ ανάγκη» πρόεδρος, ο «ακόμη» αντιπρόεδρος και εις εκ
    των αρχηγών της, ασφαλώς και δικαιούται ν’ ακούσει σήμερα ένα «χρόνια πολλά».
    Αν τώρα αυτά τα χρόνια είναι και καλά, θα εξαρτηθεί απ’ τους ίδιους, τηρουμένης
    μάλιστα της αντίστοιχης σειράς προτεραιότητας ως προς την κατανομή της ευθύνης,
    τουλάχιστον σε συμβολικό επίπεδο…

Υ.Γ. Μήπως πριν γίνει οποιαδήποτε κίνηση για προπονητή, να
πρέπει να γίνει μια κουβέντα με τον Βενετίδη; Αν είναι να μείνει στα πράγματα ο
Πηλαδάκης, τουλάχιστον μαζί με το όποιο μπάτζετ, ας φροντίσει να στελεχώσει την
ομάδα μ’ έναν σοβαρό κι ενωτικό πρόεδρο πρώτα κι έναν τεχνικό διευθυντή έπειτα
κι ας τους αφήσει ν’ αποφασίσουν εκείνοι. Eκείνος θ’ αποφασίσει για
τα πρόσωπα (για οτιδήποτε άλλο εκφράζω προκαταβολικά τις επιφυλάξεις μου, μετά και κάποιες απ’ τις χθεσινές του δηλώσεις)… Εγώ ιδέα ρίχνω για μια απ’ τις δύο θέσεις!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *