Συν, πλην και… επί τ’ αυτά! ?>

Συν, πλην και… επί τ’ αυτά!


Επειδή θέλω να συμφωνήσω ότι κατ’ αρχήν τα φιλικά είναι για τους προπονητές, μετά για τους παίκτες και τελευταία για όλους εμάς τους υπόλοιπους, δεν θα κάνω περισπούδαστες κρίσεις για το ματς της ΑΕΛ με τον Απόλλωνα (1-1), αλλά θα αρκεστώ να καταγράψω κάποια πράγματα που μου άρεσαν και κάποια που δεν μου άρεσαν…

Μου άρεσε:
– Το ομαδικό πνεύμα και η πειθαρχημένη λειτουργία συνολικά της ΑΕΛ, στο ανασταλτικό μέρος του παιχνιδιού.
– Η επίτευξη τέρματος από στημένη φάση, σ’ ένα ματς χωρίς σημαντικές ευκαιρίες. Αν σε κάποια περσινά παιχνίδια είχε η ΑΕΛ τέτοια γκολ, ίσως ήταν άλλη και η τύχη της.
– Το στατιστικό γεγονός πως οι «βυσσινί» βρήκαν δίχτυα για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι.
– Η εμφανής διάθεση αλλά και η ικανότητα του δραστήριου Δεινόπαπα να πηγαίνει στο «ένας μ’ έναν», γεγονός που πάντα αναστατώνει την αντίπαλη άμυνα. Θα ‘ναι μεγάλο όπλο στους χώρους που θα παρουσιάζονται κυρίως εκτός έδρας, αλλά και στην αφύπνιση του κόσμου στα εντός έδρας παιχνίδια.
– Δύο συγκεκριμένες κινήσεις σέντερ φορ του Ζουρούδη, έστω κι αν δεν είχαν καλή εκτέλεση (με το αριστερό) και φυσικά, αποτέλεσμα.
– Οι φάσεις του Δεινόπαπα (45′, 61′) και Σιατραβάνη (58′), που ξεκίνησαν όλες τους από πίεση ψηλά και κλέψιμο της μπάλας. 
– Η δήλωση του Αλέκου Βοσνιάδη, πως η ΑΕΛ θα είναι φέτος καλύτερη ομάδα, γιατί έχει παίκτες που την βάζουν ως προτεραιότητα. Είχε εκ των έσω ενημέρωση απ’ τον γιο του, έστω απ’ τον περασμένο Γενάρη κι έτσι η τοποθέτησή του αποκτά αξία…
– Η διάθεση στήριξης των παρόντων φιλάθλων προς τους ποδοσφαιριστές και συνολικά την ομάδα, ακόμη και σε διαστήματα που τόσο η ΑΕΛ, όσο και το παιχνίδι συνολικά, δεν βλεπόταν…
– Με την ευκαιρία, μου άρεσε και ο τρόπος που δούλευε ο Τζήλος το πλεονέκτημα, πλην μιας περίπτωσης στην επανάληψη. 
Δεν μου άρεσε:
– Ο κάκιστος αγωνιστικός χώρος, που σε σχέση με την περασμένη Παρασκευή απλά απέκτησε λίγο… χρώμα και λένε ότι θα ‘ναι ΟΚ ως την έναρξη του πρωταθλήματος. Να δούμε…
– Η έλλειψη ρυθμού και φαντασίας στην επιθετική ανάπτυξη, όπου υπήρχαν καθυστερήσεις και πολλές λάθος επιλογές ή εκτελέσεις στην καθοριστική πάσα. Σ’ αυτόν τον τομέα θα ‘πρεπε ήδη να βλέπουμε κάτι περισσότερο…
– Η έλλειψη ομαδικότητας σε 2-3 περιπτώσεις από 2-3 διαφορετικούς παίκτες, που στέρησε την δυνατότητα αιφνιδιασμού του αντιπάλου. 
– Το γεγονός ότι η ΑΕΛ δέχτηκε γκολ χωρίς ο Απόλλωνας να κάνει φάση. Κι ακριβώς επειδή συμβαίνει αυτό στο ποδόσφαιρο, καλό είναι στο διάστημα που μια ομάδα είναι εμφανώς καλύτερη (π.χ. μεταξύ 50′-65′) να «κλειδώνει» και το σκορ κι όχι να το αφήνει να σέρνεται σε εύθραυστα επίπεδα.
– Το τεράστιο κενό στον άξονα, μεταξύ αμυντικών χαφ και φορ. Ο Σιατραβάνης παλεύει αλλά εξακολουθεί να… πνίγεται (κι επιμένω ότι μόνο στα άκρα θα μπορούσε τελικά να αξιοποιηθεί), ενώ ο Πόνσε είναι εμφανώς ανέτοιμος για να κριθεί. Αλίμονο όμως αν κρεμόμαστε μόνο στον Αργεντίνο, όπως κρεμόμασταν πέρυσι μόνο στον… Ισπανό. Γι’ αυτό και χάρηκα ακούγοντας πως υπάρχει θέμα… Μοκάκε!
– Η βιαστική χρησιμοποίηση του Τσίγκα, που με μόλις μια βδομάδα προπονήσεων δεν μπορούσε ούτε να στρίψει…
– Η παρουσία στο γήπεδο μόλις 2.000 φιλάθλων, που ελπίζω να ‘ναι τυχαίο γεγονός!
Υ.Γ. Μένω σ’ αυτά και περιμένω να δω σταδιακά περισσότερα, για να πω και περισσότερα σε σχέση με την ΑΕΛ που πρόκειται να δούμε στη νέα περίοδο. Μια ΑΕΛ που την περιμένω αξιόπιστη αγωνιστικά, χωρίς όμως να είναι σε θέση ακόμη να προσδιορίσω το επίπεδο στο οποίο θα κυμαίνεται η παρουσία και η απόδοσή της. 

4 σχόλια για το “Συν, πλην και… επί τ’ αυτά!

  1. Την καλύτερη ΑΕΛ των τελευταίων χρονων την θυμάμαι να έχει στα μπακ τους Γκαλίτσιο και στα ντουζένια του φυσικά τον Βενετίδη.Η ποιότητα από την μέση και μπροστά τότε ήταν δεδομένη αλλα χωρίς και τα ανεβάσματα των δυο που προανέφερα,εκείνη η ΑΕΛ θα ήταν διαφορετική.Σήμερα,κρίνοντας από τον περυσινό Παπαγεωργίου και απ οσα έχουμε δει από τον Παγώνη μας χωρίζει χάσμα που δεν δικαιολογείται κατά την γνώμη μου τόσο από την κρίση όσο και από την διαφορά στην κατηγορία και σε συνδιασμό με την δεδομένη μη προσδωκόμενη για την θλεση του προσφορά του Χατζή στο επιθετικό κομμάτι,θα περιμένουμε μάλλον μια κάθετη του Πόνσε,ή ένα μπάσιμο του Δεινόπαπα ή του Ζεκίνια για να ξεκλειδώσουμε άμυνες που θα έρχονται όμως όπως πέρυσι με το λεωφορείο πίσω.Δύσκολα τα πράγματα και εαν η ομάδα δεν προσπαθήσει να παίξει ενα έστω πιο θεαματικό ποδόσφαιρο η χτεσινή προσέλευση του κόσμου θα είναι απλά το καμπανάκι.

    1. Δεν έχεις άδικο ως προς την αποτελεσματικότητα των μπακ, τηρουμένων πάντα των αναλογιών με την ΑΕΛ στην οποία αναφέρεσαι. Πάντως, σε σχέση με πέρυσι έχουμε απ' την αρχή πιο κατάλληλα φορ (ειδικά ο Τσίγκας είναι μανούλα για να σου κατεβάζει μπάλα στην περιοχή), καθώς και περισσότερες δυνατότητες για… μπούκες (Δεινόπαπας, Μπλέντι, Πόνσε). Ωστόσο, είναι δεδομένο πως χρειάζεται κι ένα "μπακ απ" του Αργεντίνου!

  2. χρήστο γιατί δεν αγωνίστηκαν τσιλούλης γκουντρουμπής στο φιλικό με απόλλωνα?υποτίθεται ότι ο αγώνας ήταν για παίχτες που δεν είχαν συμμετοχές σε φιλικά…..

    1. Ίσως οφείλεται στην δεδομένη απόφαση του Ζιώγα (και ορθώς κατ' εμέ) να δοθούν κάπου κοντά δανεικοί (μαζί κι ο Τσιρογιάννης), όπως πέρυσι ο Παπαϊωάννου. Ως τότε πάντως προπονούνται κανονικά με την πρώτη ομάδα. Παρεμπιπτόντως, δεδομένη είναι και η απόφαση του Ζιώγα για επαγγελματοποίηση του Κρητικού, που ακόμα την περιμένουμε…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *