Επόμενη μέρα (5): Τι περίμενε… ή αλλιώς, τι μας περιμένει; (video) ?>

Επόμενη μέρα (5): Τι περίμενε… ή αλλιώς, τι μας περιμένει; (video)


Σήμερα σκόπευα να εντρυφήσω στην τακτική των Σαμαροστουρνάρηδων, την οποία επιστράτευσε ο Πηλαδάκης για να φτάσει στο κατ’ αυτόν ζητούμενο, αλλά με πρόλαβαν οι εξελίξεις κι ο προβληματισμός μου άλλαξε άρδην κατεύθυνση. Να το πάρω όμως απ’ την αρχή…

Διαβάζοντας στο φύλλο της Πέμπτης την «αρχαιοτέρα», δεν είχα την παραμικρή πλέον αμφιβολία ότι ο  νυν μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ, εκτός από νυν θέλει να παραμείνει και… αεί ή τέλος πάντων μέχρι να ξαναποκτήσει αξία το «μαγαζί», προκειμένου να ‘χει να πουλήσει κάτι περισσότερο από χρέη.
Αρκούσε μια απλή αναδρομή… Η υπόθεση ξεκίνησε με μια… «διαρροή» περί αποχώρησης, υπό την απειλή φυσικά της διοίκησης Πρωτοδικείου. Ακολούθησε η συνέντευξη των «3ων σεναρίων», για να ‘ρθει λίγο μετά νέα «διαρροή», σε δημοσίευμα φυσικά του ίδιου μέσου, περί του μυστικού (;) «4ου σεναρίου», το οποίο προφανώς (πρέπει να πειστούμε ότι) δεν υπήρχε στον ορίζοντα όταν δόθηκε η συνέντευξη. 
Κι ω του θαύματος, λίγες μέρες αργότερα, χθες Πέμπτη δηλαδή, ακολουθεί η διαπίστωση, η οποία και «διαρρέεται φυσικά» δια της γνωστής οδού, πως το χρέος των 7,5 εκατομμυρίων δεν είναι βιώσιμο κι ότι το «4ο σενάριο» φαντάζει κάθε μέρα που περνάει και ως μονόδρομος. 
Ένας μονόδρομος σε κάθε περίπτωση βολικός για τον Πηλαδάκη, καθώς η αγορά ΑΦΜ είναι ο μοναδικός τρόπος για να απαλλαγεί απ’ τα χρέη, μαζί με την ομάδα, και ταυτόχρονα να παραμείνει στο τιμόνι της. Θα μου πείτε, το δημοσίευμα έγραφε πως «παίζει» και ο εκούσιος υποβιβασμός, αλλά δεν με έπεισε, καθώς η θεσμική εμπλοκή της Ερασιτεχνικής ΑΕΛ, κάθε άλλο παρά εξασφαλίζει τη συνέχεια της παρουσίας του νυν ιδιοκτήτη στα της διοίκησης κι ακολούθως, της νέας ΠΑΕ! Μάλλον για ξεκάρφωμα συμπεριλήφθηκε τελικά στο πλάνο…
Μη μου πείτε λοιπόν πως όλο αυτό το θεατράκι των σκιών, που στήθηκε για να βάλει σιγά-σιγά στη συνείδησή μας την επιλογή του «ΑΕΛοτυρναβιακού», μπας και συνηθίσουμε στην ιδέα, δεν θυμίζει τις αντίστοιχες κυβερνητικές «διαρροές» των τελευταίων χρόνων, περί χαρατσίων, περικοπών και των λοιπόν λυπητερών!Τις ρίχνουν στην πιάτσα, τις ζυγίζουν και στο τέλος τις σερβίρουν ή όχι, ανάλογα με τις αντιδράσεις.
Αφού λοιπόν ευχηθώ στον μεγαλομέτοχο της ΑΕΛ, να τον δούμε μια μέρα και πρωθυπουργό κι αντιλαμβανόμενος πως ακόμη και την ύστατη στιγμή καθαρή δημόσια κουβέντα δεν πρόκειται ν’ ακούσουμε για το μέλλον της ομάδας, αν φυσικά δεν βολεύει τον ίδιο, προχωράω στο παρασύνθημα.
Υπό άλλες συνθήκες εδώ θα έμπαινε η τελεία του κειμένου. Προφανώς όμως, την ίδια εντύπωση μ’ εμένα σχημάτισε αν όχι το σύνολο των φιλάθλων, σίγουρα η πλειοψηφία τους, μεταξύ των οποίων Ερασιτεχνική ΑΕΛ και συνδεσμίτες, που προχώρησαν έγκαιρα η μεν, σε επικαιροποίηση περσινής σχετικής απόφασής της περί μη συναίνεσης σε ενδεχόμενη αγορά ΑΦΜ, οι δε, σε σχετική «σιχτιριστική» ανακοίνωση.
Επιπλέον, όμως, είχαμε και την απόλυτη επιβεβαίωση των πρωϊνών συμπερασμάτων που ανέλυσα στην ραδιοφωνική μου εκπομπή (και στις πιο πάνω παραγράφους), καθώς υπήρξε συνάντηση του γενικού αρχηγού της ΠΑΕ, Μίμη Τσακμακίδη με τον πρόεδρο της Ερασιτεχνικής, Αντώνη Γραβάνη, όπου αποκαλύφθηκε και επισήμως ότι ο Πηλαδάκης δεν το ‘χει σκοπό να αφήσει την ομάδα. Η ανακοίνωση που εξέδωσε αμέσως μετά η Ερασιτεχνική, μιλάει από μόνη της…
Κι εδώ να διευκρινίσω κάτι… Με τους νυν διοικούντες την Ερασιτεχνική με χωρίζουν διαμάχες, κόντρες και διαφορετικές απόψεις σε μια σειρά ζωτικών θεμάτων. Και θα συνεχίσουν να μας χωρίζουν, αφού δεν συνηθίζω τις απόψεις μου να τις κάνω λαστέξ… Είναι όμως δεδομένο ότι μας ενώνει το ζωτικότερο, που είναι η ΑΕΛ, η μοναδικότητά της και η ιστορική της συνέχεια. Στην προκειμένη περίπτωση, μας ενώνει κατά πως φαίνεται και η κοινή πεποίθηση ότι η παραγοντική αξία του Κώστα Πηλαδάκη των τόσων και τόσων διοικητικών λαθών και μάλιστα ενός Πηλαδάκη «καμμένου» στη συνείδηση του μέσου φίλου της ΑΕΛ, κάθε άλλο παρά εγγυάται την ομαλή πορεία της ομάδας, ακόμη κι αν αυτή μηδενίσει από χρέη. 
Για να το πω απλά, να το καταλάβει κι η κυρά Μαρίκα στα Βούναινα και στη Σπηλιά, δεν είναι δυνατόν να εμπιστευτείς την ανάκαμψη της ΑΕΛ στον άνθρωπο που την έφερε να φυτοζωεί στη Β’ Εθνική με 7,5 εκατομμύρια χρέη. Αν τον εμπιστευτείς, είναι σα να παραδέχεται πως το ΠΑΣΟΚ κι η ΝΔ που βούλιαξαν τη χώρα, μπορούν και να την αναστήσουν. Ε, άμα είναι έτσι, να ζητήσουμε και τη συγγνώμη που θέλει ο Βενιζέλος για το χαράτσι, να τελειώνουμε… Αστεία πράγματα!
Ομολογώ πάντως πως όλα αυτά μ’ έχουν βάλει στη διαδικασία ν’ αναρωτιέμαι:
  • Δεν ήξερε λέτε ο Πηλαδάκης τι απάντηση θα πάρει απ’ τον πυρήνα των οπαδών της ομάδας; (σ.σ. και δεν εννοώ μόνο της Ερασιτεχνική ή τους Monsters με τον ΣΦΑ)! Τι άλλο από απόρριψη περίμενε άραγε να ακούσει; Αν όχι, τότε εξακολουθεί να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου για τη νοοτροπία των Λαρισαίων, που δεν πρόκειται ποτέ να καταδεχτούν να κάνουν όσα κοροϊδεύουν στον Ολυμπιακό Κασσάνδρας και τον Ηρακλή Ποντίων… Αν ήξερε όμως και παρ’ όλα αυτά έθεσε επισήμως το ζήτημα, γνωρίζοντας ότι η πρόταση θα απορριφθεί, τότε είμαι περίεργος, αλλά και βαθύτατα προβληματισμένος, για το πιο μπορεί να είναι το επόμενο βήμα του…!!! 
Για να το πω κι αυτό απλά, αν ο Πηλαδάκης δεν περίμενε κάτι διαφορετικό ως απάντηση, τι είναι εκείνο που μπορεί να περιμένει πλέον την ομάδα κι εμάς μαζί; 

Υ.Γ. Να τολμήσω να πω συμπληρωματικά και κάτι προβοκατόρικο; Ίσως υπήρχε ένας τρόπος να μπει στο τραπέζι της κουβέντας το θέμα του ΑΦΜ και να συζητηθεί, σε καμία περίπτωση όμως απ’ τον ίδιο. Τι να το κάνεις όμως; Κατάφερε με τον τρόπο που έδρασε να το κάψει κι αυτό το… σενάριο!!!

Ένα σχόλιο για το “Επόμενη μέρα (5): Τι περίμενε… ή αλλιώς, τι μας περιμένει; (video)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *