Απ’ το Αλκαζάρ έρχομαι και στην κορφή… ARENA! (video) ?>

Απ’ το Αλκαζάρ έρχομαι και στην κορφή… ARENA! (video)

Δείτε τι έλεγε ο κόσμος της ΑΕΛ στην πρώτη προπόνηση της σεζόν, για την έδρα της ομάδας


Μπορεί το θέμα της αγωνιστικής έδρας της ΑΕΛ να φαίνεται «παγωμένο» σε διοικητικό επίπεδο, αλλά απ’ όσο κατάλαβα προχθές στο γήπεδο, αλλά κι απ’ τις μετέπειτα ραδιοφωνικές κουβέντες, εξακολουθεί να απασχολεί σοβαρά τον κόσμο. Δεν βλάπτει λοιπόν να κάνουμε μια σοβαρή εκτίμηση της κατάστασης, για να δούμε που βρίσκεται το ζήτημα…


Βάζουμε λοιπόν κάτω αντικειμενικά δεδομένα, πληροφορίες, λογική, γαρνίρουμε με προσωπική αντίληψη και ολίγον από ένστικτο και λέμε:

Ο κόσμος απ’ την πλευρά του έχει δίκιο να αισθάνεται αμήχανα. Καλό, χρυσό το πατρικό Αλκαζάρ, με την ιστορικότητα, τις μνήμες και την θαλπωρή του, αλλά όταν έχεις φύγει, το ‘χεις αποχαιρετίσει κι έχεις περάσει κοντά μια τριετία σ’ ένα σύγχρονο σπίτι (σ.σ. που ο ιδιοκτήτης του σε έπεισε, μας έπεισε, ότι είναι και πρέπει να το αισθανόμαστε δικό μας πριν καν γίνει), δεν αισθάνεσαι κι άνετα γυρνώντας πίσω. Κι αν το κάνεις κάποια στιγμή από ανάγκη, δε βλέπεις την ώρα να ξαναγυρίσεις στην άνεσή σου.
Αυτό κατ’ εμέ εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και την μετρημένη ανταπόκριση στα όντως φτηνά διαρκείας, καθώς διατέθηκαν μεν αρκετές εκατοντάδες, χωρίς να πιάσουν όμως τη χιλιάδα. Και ξέρετε ποιο είναι εδώ το ενδιαφέρον στοιχείο; Ανέκαθεν, όσα πουλούσε η σκεπαστή και κυρίως οι θύρες 2-4, πουλούσε μόνη της η θύρα 10. Φέτος όμως στη σκεπαστή (θ2-3-4) έχουν πουληθεί τα 2/3 του συνόλου, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το πέταλο της «6».
Σου λέει ο άλλος, ο μέσος φίλαθλος, γιατί αυτός είναι και το μέτρο… Έχω και θέλω να στηρίξω την ομάδα; Πληρώνω σκέπαστρο, που το ‘μαθα τρία χρόνια και μ’ άρεσε, για να μπορέσω αν χρειαστεί να ρίξω και κανένα κατούρημα σαν άνθρωπος. Άσε που μπορεί να θέλουν να έρθουν και τα παιδιά και ποιός τα τρέχει χειμώνα καιρό, με κρύο και βροχή, ομπρέλες και σακούλες, για να δούμε Δόξα Πενταλόφου και Καμπανιακό. Ακριβώς, δε, με το ίδιο σκεπτικό, υπάρχει κι ο άλλος που δεν έχει για σκέπαστρο και βολεύεται με τα εισιτήρια αγώνα, στις ασκέπαστες θύρες, αφού πρώτα δει καιρό, αντίπαλο (σ.σ. η εμπορική έννοια του οποίου δεν υφίσταται φέτος) κι εκτιμήσει ανάλογα τη σημασία της αναμέτρησης, τη στριμούρα για να βρει πάρκινγκ και τα εκάστοτε κέφια του.  
Υπάρχει κάποιος που ν’ αμφιβάλει πως αν μιλούσαμε για το ARENA, όλοι αυτοί θα την έβλεπαν αλλιώς;
Ο Πηλαδάκης βέβαια απ’ την πλευρά του, θεωρεί πως παραχωρεί «δωρεάν» το AEL FC ARENA, ζητώντας όμως και πάγιο έσοδο για τα… έξοδα και χρήση κάποιων δραστηριοτήτων, όπως π.χ. το κυλικείο. Λες κι αν απλά η ΑΕΛ εγγυηθεί ότι δεν θα του αφήσει φέσι τα έξοδα χρήσης, χωρίς να δεσμεύσει εκ των προτέρων ποσό, θα του τ’ αφήσει αμανάτι, ρισκάροντας το επόμενο καλοκαίρι να ψάχνει πάλι για γήπεδο. Βέβαια, η αντιπρόταση της ΑΕΛ, που μιλάει μόνο για ποσοστά επί εισιτηρίων και διαφημίσεων, δεν λέει καν κάτι τέτοιο. Ωστόσο, δεδομένο είναι πως ακόμη και η αντιπρόταση Πηλαδάκη προσπαθεί να επιβάλει στην ομάδα ένα πάγιο έξοδο, σε μια σεζόν χωρίς το παραμικρό πάγιο έσοδο! Είπαμε…
…Ο Πλεξίδας απ’ την δική του πλευρά και κατά δήλωσή του «είναι τρελός», αλλά το γούστο σταματάει εκεί που ξεκινάει το επιχειρείν. Κι ενώ ξέρει πως ό,τι πληρώνει φέτος στην ομάδα το κάνει για να την πάρει ως νέα ΠΑΕ απ’ του χρόνου, στο θέμα του γηπέδου γνωρίζει εξ’ ορισμού πως πληρώσει δεν πληρώσει φέτος «φιξ» ποσό, θα μπει μέσα. Πλην της περίπτωσης που πληρώσει μόνο ποσοστό επί των εισπράξεων, κάτι όμως που έχει ήδη – κατά το αναμενόμενο – απορριφθεί. 
Βέβαια, αλήθεια είναι πως από τον Ιούνιο που τον άκουσα πρώτη φορά να μιλάει για την ΑΕΛ, δεν είχε για φέτος στο πλάνο του το καινούριο γήπεδο, αν η ομάδα κατέληγε στη Γ’ Εθνική. Ίσως στην πορεία, βλέποντας τη ζέση του κόσμου να εκδηλώσει την επιθυμία του για το AEL FC ARENA, να έφτασε κοντά στην απόφαση να πληρώσει (σ.σ. αν μάλιστα το… έταξε σε οποιονδήποτε, θα μ’ ενδιέφερε να το ξέρω) κι ίσως – όπως λένε πολλοί – να τον φρέναρε η Ερασιτεχνική, που ως γνωστόν δεν είναι διατεθειμένη να χαρίσει στον Πηλαδάκη ούτε… πυρετό! 
Και κάπου εδώ το επιχειρείν ξανάρχεται στο προσκήνιο, πόσο μάλλον όταν ο πάσα ένας είναι σε θέση να τα βάλει κάτω, να ψάξει και να δει πως ο Πηλαδάκης είναι στριμωγμένος με πάνω από 100 μύρια τραπεζικό δανεισμό στο σύνολο των εν Ελλάδι επιχειρήσεών του και να τον περιμένει να πέσει σαν ώριμο φρούτο. Όχι για να διαπραγματευτεί μαζί του από θέση ισχύος (σ.σ. η οποία εξάλλου υπάρχει ήδη, αφού η ΑΕΛ έχει εναλλακτική το Αλκαζάρ), αλλά για να μιλήσει απ’ ευθείας με την τράπεζα, όποτε έρθει η ώρα.
Κάπως έτσι βλέπω να ‘χει διαμορφωθεί το πράγμα, χωρίς ποτέ να ‘χει γίνει ουσιαστική διαπραγμάτευση απ’ τη μέρα που εξελέγη η νέα διοίκηση κι ανέλαβε την χρηματοδότηση ο Πλεξίδας. Γιατί διαπραγμάτευση με e-mail και δημόσια ανταλλαγή επιστολών δεν γίνεται, όπως έχω ξαναγράψει. Απ’ την άλλη, επειδή δεν είναι δυνατόν να γραφτεί αβασάνιστα στο χιόνι η επιθυμία του κόσμου, έσπευσα από καιρό να κάνω γνωστή και τη θέση μου επί του θέματος.
Κατά τα λοιπά, καλά… ξεμπερδέματα!
Υ.Γ. Φυσικά, δεν αλλάζει στο παραμικρό και η θέση μου, που λέει πως αποτελεί ντροπή για την «Γήπεδο Λάρισας» να θεωρεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης την χρήση των Δένδρων…

   

Ένα σχόλιο για το “Απ’ το Αλκαζάρ έρχομαι και στην κορφή… ARENA! (video)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *