Αν όχι, ώρα καλή… ?>

Αν όχι, ώρα καλή…


Διασταυρώνοντας κι απ’ τη μεριά μου το θέμα που διάβασα σήμερα στο mustsport σχετικά με τον Πία, ένα έχω να πω…

Η απλή μείωση αποδοχών και μάλιστα της τάξης του 1/9, είναι κουβαρνταλίκι απ’ την πλευρά του Πλεξίδα μέρες που ζούμε και ειδικά όταν ο ποδοσφαιριστής ήρθε με προοπτική πλήρους αποκατάστασης το πολύ δύο μηνών και φτάσαμε Δεκέμβριο με δύο συμμετοχές ως αλλαγή. Δηλαδή, πέρασε το 1/3 της σεζόν κι εκείνος δεν είναι σε θέση να πείσει τον πρώην ή το νυν προπονητή, πως είναι έτοιμος να παίξει και φυσικά, να παίξει καλύτερα απ’ τον Γκούρτσα ή τον Στεφανίδη! 
Βάλτε τώρα και τα βαριά έως ακατάλληλα γήπεδα, που θα ‘ναι κανόνας για τους επόμενους 3-4 μήνες και πείτε μου εσείς αν και πότε ο Πία, το ακριβότερο «συμβόλαιο» της φετινής ΑΕΛ, θα ‘ναι σε θέση να βγάλει τα φετινά λεφτά του, χωρίς να δημιουργήσει ζήτημα στ’ αποδυτήρια. Γιατί αν αυτά τ’ αποδυτήρια κινδυνεύουν από κάτι, δεν είναι από την μείωση αποδοχών του Πία, αλλά από την πληρωμή κάποιου που δεν παίζει, με περισσότερα χρήματα από εκείνα που παίρνουν εκείνοι που βγάζουν τα φίδια απ’ τις τρύπες…
Μ’ αυτό το σκεπτικό και με δεδομένο ότι το σημαντικό για μια ομάδα που «χτίζει» είναι να ξαναδεί τον Πατινιώτη όταν επανέλθει, ν’ αξιολογήσει επαρκώς τον Κόιτς, να συνεχίσει να δίνει ευκαιρίες στον Τζουμάκη ή τον Γαρυφαλλόπουλο και γιατί όχι, να αποκαταστήσει τον Γενάρη τον Γκουντρουμπή ή να δει την περίπτωση του Κωστούλα, που βγάζουν μάτια τελικά με την Τσαριτσάνη, ακόμη πιο φυσιολογική απ’ την μείωση αποδοχών του Πία, θα ήταν η πρόταση λύσης της συνεργασίας με τον Βραζιλιάνο!
Εκτός κι αν στην ΑΕΛ πιστεύουν πραγματικά, ότι πρόκειται για ποδοσφαιριστή που αξίζει το ρίσκο να μείνει και να ενσωματωθεί πλήρως και αγωνιστικά στην πορεία της σεζόν, ώστε να αποτελέσει τον πυλώνα που θα κάνει τη διαφορά του χρόνου πλέον, στη Β’ Εθνική, ώστε γύρω του να χτιστεί μια ομάδα με πρωταγωνιστικές βλέψεις.
Αν όχι, ειλικρινά, ώρα του καλή και να μας γράφει, γιατί μπορεί και να ‘ναι καλό παιδί. Απ’ το να ξαναγυρίσουν σ’ εμάς οι αναμνήσεις απ’ τις εποχές του Μπο Μπενζά και του Μακίνουα, προτιμώ να μείνουν σ’ εκείνον οι αναμνηστικές φωτογραφίες απ’ την «πρώτη» της ΑΕΛ…

Ένα σχόλιο για το “Αν όχι, ώρα καλή…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *