Το πρώτο μισό μιας θετικής κίνησης… ?>

Το πρώτο μισό μιας θετικής κίνησης…


Τη μεταγραφή του Πία είναι αλήθεια πως απ’ την αρχή δεν την πήρα με καλό μάτι… Την θεωρούσα αχρείαστη για τη φετινή ΑΕΛ, χωρίς καν να ξέρω τότε ότι ήθελε κι ένα δίμηνο αποκατάστασης για να ‘ρθει στα ίσα του, που δεν ήρθε! Είχα πει κι είχα γράψει όμως ότι…

…»τέλος πάντων, σα νέος χρηματοδότης ο Πλεξίδας, δικαιούνταν να κάνει το κομμάτι του, απ’ τη στιγμή που ήδη είχε φροντίσει να ‘ναι επαρκές το υπόλοιπο ρόστερ»! 
Τώρα που πλέον ο Βραζιλιάνος αποτελεί παρελθόν, κάτι το οποίο επισήμανα σε πρόσφατη τοποθέτησή μου ως σχεδόν απαραίτητο για την ισορροπία της ομάδας και των αποδυτηρίων, οφείλω να επανέλθω στο θέμα και να δώσω bonus στον πρόεδρο της Επιτροπής Ποδοσφαίρου της ΑΕΛ, που πήρε έγκαιρα την απόφαση λύσης της συνεργασίας τους.
Η ομάδα μας, καλώς ή κακώς που ‘λεγε και ο «πρώην», είναι καμμένη από τέτοιες περιπτώσεις και κυρίως, απ’ τις σπατάλες που συνόδευαν ανάλογες επιλογές του και εν τέλει, συνέτιναν τα μέγιστα στην καταχρέωση της ΠΑΕ.
Μακάρι η συγκεκριμένη κίνηση του Πλεξίδα να μην προκύπτει από κάποιες ειδικές συνθήκες που πιθανόν να συνθέτουν την συγκεκριμένη ιστορία, αλλά από την αποφασιστικότητά του να μην πετάει λεφτά σε παίκτες που δεν αποδίδουν και δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες. Όχι ότι δεν θα γίνουν και στο μέλλον λάθος επιλογές. Θα γίνουν. Είναι όμως σημαντικό όταν εντοπίζονται να «κόβονται» απ’ τη ρίζα και να μην εξελίσσονται σε οποιουδήποτε είδους γάγγραινα για την ομάδα.
Κλείνοντας το συγκεκριμένο σχόλιο, να επαναλάβω ότι με τα λεφτά που γλυτώνει απ’ τον Πία για το υπόλοιπο της περιόδου, σαφώς και μπορεί να φέρει έναν γρήγορο ή τέλος πάντων σημαντικό στόπερ τώρα που τον βρήκε και που θα τον πληρώνει (ακόμη κι αν αγωνιστεί αλλού ως το καλοκαίρι) για να τον έχει του χρόνου να του κάνει τη διαφορά (και μόνο τότε), αλλά ταυτόχρονα, κανείς δεν του απαγορεύει να δώσει απ’ τον Γενάρη την ευκαιρία, για παράδειγμα, στον Γκουντρουμπή να αποδείξει αν σηκώνει τη φανέλα της ΑΕΛ, όπως της Τσαριτσάνης ή στον ταχύτατο Κωστούλα, να πείσει πως δεν είναι τυχαίο που μέχρι σήμερα μετράει με τον Οικονόμο όσα γκολ έχει κι ο Στεφανίδης με τους «βυσσινί»!
Εξάλλου, αν η ΑΕΛ καταφέρει να πάει με νίκες ως το τέλος του γύρου, ποιό άλλο ουσιαστικό νόημα μπορεί να έχει για εκείνη το υπόλοιπο της σεζόν, παρά την ανάδειξη των νεαρών παικτών που αξίζει να την ακολουθήσουν και παραπέρα;

8 σχόλια για το “Το πρώτο μισό μιας θετικής κίνησης…

  1. Το να "στηριχθούμε στα δικά μας παιδιά" (που με βρίσκει σύμφωνο 100%) είναι ενάντια στην έως τώρα λογική του χρηματοδότη και έως έναν βαθμό ακυρώνει τον ρόλο του, τουλάχιστον όπως τον αντιλαμβάνεται αυτός.
    Άλλωστε επιλέχθηκε από τη Γενική Συνέλευση υποσχόμενος το "κάτι παραπάνω", αν ήταν να φτιάξουμε ομάδα με τον Γουντρουμπή και τους υπόλοιπους "πιτσιρικάδες", δεν θα τον "χρειαζόμασταν".

    Άρα νομίζω πως ρητορικά και μόνο (κουβέντα να γίνεται δηλαδή) αναφέρεσαι σε τέτοιο ενδεχόμενο.
    Όσο ο Πλεξίδας είναι στην ΑΕΛ με "μανατζαριές" θα πορευθούμε, ας ελπίσουμε να αποδώσουν αγωνιστικά και να μη μας "μπατάρουν" οικονομικά.

    1. Φίλε Γιάννη, συμφωνείς δεν συμφωνείς, εγώ δεν είπα ποτέ πως επιτρέπουν οι συνθήκες να στηριχθούμε στα "δικά μας παιδιά"! Λέω όμως πως απ' τη στιγμή που έχεις μια ομάδα που υπερέχει στην κατηγορία της, δεν θα με χαλούσε να τη δω να κατεβαίνει σε κάποια ματς του β' γύρου με κορμό 9 βασικών (ας είσαι κι αγορασμένων) παικτών, με φορ τον Κωστούλα και στόπερ π.χ. τον Κορομηλά. Αυτό λέω… Κι αν βγει το σχέδιο, κερδισμένοι θα 'ναι και η ΑΕΛ και ο Πλεξίδας! Τέτοια πολυτέλεια δεν θα την ξαναβρεί ο χρηματοδότης στις επόμενες κατηγορίες…

    2. Επειδή ξέρεις πως περίμενα ότι θα το περίμενες, συμπληρώνω το εξής: Αν υπήρχε η πιθανότητα να ανατρέξεις σε αρχεία κειμένων μου από πολλά χρόνια τώρα, θα έβρισκες κάπου να γράφω πως το θέμα δεν είναι αν θέλουμε να ξαναδούμε μια ΑΕΛ αμιγώς λαρισινή ή θεσσαλική (που θέλουμε), αλλά αν είναι εφικτό κάτι τέτοιο, απ' τη στιγμή που πήραμε το πρωτάθλημα κι έπειτα. Απ' όταν δηλαδή άρχισαν οι απαιτήσεις που δεν είχαμε απ' την ΑΕΛ του '80, όταν αυτή ξεκίνησε να δημιουργείται. Κι επειδή προσωπικά δεν θεωρώ πως είναι εφικτό στην εποχή μας, εξ' αιτίας της συντρηπτικής πλειοψηφίας ημών (κι ας λέμε πως θέλουμε τάχα το αντίθετο), θεωρώ σημαντικό να 'χουμε τουλάχιστον μια καλή κι αξιόπιστη ομάδα, κατά το δυνατόν ελληνική ως προς το ρόστερ, που θα 'χει αγωνιστικό κορμό για κάποια χρόνια και θα δένεται με τον κόσμο!

    3. Αν μιλάμε για το ΑΕΛ που θέλουμε να δούμε στο μέλλον, είναι η ΑΕΛ που πήρε το Κύπελλο το 2007.

      Αυτό είναι το μοντέλο που πρέπει να ακολουθήσουμε.

      Πόσοι Έλληνες αγωνίστηκαν σε εκείνον τον αγώνα;
      Πόσοι ποιοτικοί ξένοι;

      Και με Γκαλίτσιο, Βενετίδη, Βάλλα.

  2. Tsoum η χαζοκαραμέλα έλιωσε.

    Η πραγματική και ρεαλιστική αντιπρόταση που δουλεύτηκε από Ιούνιο και μέτρησε 20 μέρες στο γήπεδο τον Ιούλιο, ούτως ή άλλως προέβλεπε κορμό 12 έμπειρων επαγγελματιών πλαισιωμένο από 15-16 επίλεκτους ημιεπαγγελματίες που ανήκουν στην ΑΕΛ με σημαντική εμπειρία σε Τυρναβο, ΠΟΕ, Τσαριτσάνη, Αμπελώνα, Πυργετό. Την υποτιμητική χαζοπροπαγάνδα για ομάδα με "δικά μας παιδιά" κλπ κάντην εκεί που ξέρεις.

    http://imageshack.us/a/img826/570/0fr2.jpg

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *