Άλλη τιμή στην μνήμη του, δεν έχει… (video) ?>

Άλλη τιμή στην μνήμη του, δεν έχει… (video)


Μπήκε Οκτώβριος… Στις 26 του, θα τιμήσουμε για 28η χρονιά τη μνήμη του Χαράλαμπου Μπλιώνα, που μόλις στο 18ο δευτερόλεπτο του βίντεο, αναφέρεται ως πρώτο κι όπως καλά γνωρίζουμε, ως το πλέον αδικοχαμένο θύμα αυτής της παράνοιας των γηπέδων. Σε συνέχεια του προηγούμενου κειμένου λοιπόν, έχω να πω ότι…

…απ’ την ελληνική πολιτεία έχω πάψει να περιμένω σοβαρή αντιμετώπιση της κατάστασης, ειδικά τώρα που τα πάντα στην πολιτική και δημόσια ζωή αναγάγονται σε οικονομικό κόστος (κι ας πάει το παλιάμπελο για μια-δυο-τρεις… χιλιάδες ζωές, που στο φινάλε, θα σημαίνουν και μια-δυο-τρεις… χιλιάδες λιγότερες περιθάλψεις, συντάξεις κτλ.)!!!
Για να σας πω την αλήθεια, ούτε απ’ τις ομάδες περιμένω, όσο δεν υπάρχει πολιτεία να τους βάλει τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι κι όσο ανάμεσά τους υπάρχουν παράγοντες που αρέσκονται στη δημιουργία προσωπικών στρατών, για να δρέψουν πολιτικό κατά κανόνα όφελος…
Αν λοιπόν μπορούμε να περιμένουμε κάτι πραγματικό και δραστικό, είναι απ’ τους ίδιους τους οπαδούς ή τέλος πάντων εκείνους που αντιλαμβάνονται την σημασία της ζωής και γνωρίζουν τον λόγο για τον οποίο αγαπούν τη μπάλα και την ομάδα που υποστηρίζουν.
Κι επειδή δεν είμαι κανένας ονειροπαρμένος, ώστε να πιστεύω πως η διατύπωση της άποψής μου μπορεί να επηρεάσει το ελληνικό οπαδικό κίνημα, απευθύνομαι σε όσους εντός λαρισινών συνόρων έχουν τον ίδιο προβληματισμό, προκειμένου να πω το εξής:
Στο προηγούμενο κείμενο του blog έκανα μια πρόταση. Ξέρω καλά ότι κάποιοι θα το σκεφτούν κι ίσως το επιδιώξουν κιόλας, αλλά θα βρεθούν κι εκείνοι που θα γελάσουν, θεωρώντας με… άκυρο. Ξέρω επίσης ότι δεν θέλει πολύ να ‘ρθουν εδώ οι Νικιώτες και να βρεθούν οι 2-3 ανόητοι εξ ημών, που θα επιδιώξουν να τα κάνουν σκατά!
Εδώ βρέθηκαν όψιμοι Λαρισαίοι οπαδοί, προ ετών στην Καβάλα ή και μέσα στην έδρα μας, σε φιλικό με τον Ατρόμητο και αλλού, δυστυχώς, να εκτοξεύσουν προς αντιπάλους φωτοβολίδα με στυλό. Απαίδευτοι, ανεκπαίδευτοι κι απολύτως ηλίθιοι, που δεν ξέρουν να σέβονται ούτε τη μνήμη των νεκρών τους, ρισκάροντας για μια μαλακία το ίδιο τους το μέλλον, είναι τελικά προφανές πως θα βρίσκονται παντού!
Δέχονται όμως οι πολλοί, ότι μπορούν οι λίγοι ηλίθιοι να ‘ναι και ανίκητοι; Δεν μπορώ να το φανταστώ και φυσικά δεν το δεχόμαστε ούτε εγώ, ούτε η πένα μου, που αυτή έχω σαν όπλο. Ε, ας βγάλουν κι οι άλλοι τα δικά τους απ’ τα θηκάρια και να τελειώνουμε με τους λίγους μια για πάντα, αποκλείοντάς τους τουλάχιστον οριστικά απ’ τα γήπεδα. Αν θέλουν να βγάλουν τα μάτια τους, ας πάνε αλλού…
Έτσι, για να μπορούμε κι εμείς να πηγαίνουμε παντού και να μπορούν κι οι άλλοι να έρθουν!
Άλλη τιμή για το αίμα του Μπάμπη δεν έχει…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *