ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΑΝ… ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ! ?>

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΑΝ… ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ!

Μεγάλη ημερομηνία η σημερινή και χιλιόχρονη να ‘ναι η «βασίλισσά» μας, αλλά εγώ θέλω να κρατήσω λίγο παραπάνω στο μυαλό μου την χθεσινή, πριν την ξεχάσω… 16 Μαΐου 2016 ήταν λοιπόν χθες, που σφραγίστηκε μαθηματικά η επάνοδος σε μια Superleague, στην δημιουργία της οποίας η ΑΕΛ αποτέλεσε θεμέλιο λίθο, πριν πεταχτεί απ’ αυτή πέντε χρόνια πριν, σα στημένη λεμονόκουπα!

Κάποιοι λίγοι, θα την κρατήσουν αυτή την ημερομηνία, γιατί υπήρξαν πολύ μεγαλύτερες στην ιστορία της ομάδας. Δεν ήταν πρωτάθλημα, δεν ήταν κύπελλο, ούτε καν μια μεγάλη ευρωπαϊκή βραδιά. Μόνο μια άνοδος σαν του ’73, σαν του ’78, σαν του 2005 με το ατέλειωτο κομβόι της επιστροφής απ’ την Καστοριά, αλλά και σαν του 2004 με τον Ποντιακό απ’ τη Γ’ στη Β’. Βάλτε στο λογαριασμό ακόμη και τα συγκλονιστικά εκείνα ματς της σωτηρίας του 2003, σε Χανιά πρώτα κι έπειτα εδώ με τη Νίκη. Ποιος θυμάται σε ποια ημερομηνία έγιναν; Θα ‘ρχονται κάπου-κάπου κάποια γενέθλια αφιερώματα να μας τις θυμίζουν και πολύ καλά θα κάνουν, αλλά ως εκεί…

Είναι όλες εκείνες οι αδικημένες ημερομηνίες της ιστορίας, που κουβαλώντας πίσω τους κάποια ψήγματα δόξας για τους πρωταγωνιστές τους κι ένα σωρό αναμνήσεις για όσους τις βίωσαν, θυσιάζονται στο βωμό του αυτονόητου. «ΑΕΛ είσαι» σου λένε, «με Πρωτομαγιά ’88, 22α Ιουνίου ’85, 5η Μαϊου 2007 και βάλε να ‘χεις. Τι να μας πει για παράδειγμα η 16η Μαϊου του 2016 και μια νίκη στη Ζάκυνθο»;

Μια νίκη λέω εγώ όμως, που όπως και οι υπόλοιπες ξεχασμένες στη λήθη αυτού του καταραμένου αυτονόητου, κρύβει πίσω της ανθρώπους, οικογένειες, κόπο, ψυχή, ιδρώτα, αίμα σε πολλές περιπτώσεις κι εν τέλει, το σύνολο μιας προσπάθειας τουλάχιστον ενός χρόνου, για την οποία όπως κι αν λέγεσαι, όσα χούγια κι αν έχεις ως παράγοντας, ως προπονητής, ως ποδοσφαιριστής κι ως φίλαθλος, δικαιούσαι βρε αδερφέ ένα ΜΠΡΑΒΟ!!!

Σ’ αυτό το μπράβο μένω λοιπόν σήμερα, περιμένοντας στην πορεία της εβδομάδας η ΠΑΕ να καταφέρει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε στη γιορτή του αγώνα με τα Χανιά, να βρούμε κι εγώ και χιλιάδες ακόμη εκείνον τον ενθουσιασμό που κάπου λείπει απ’ την πόλη στη φετινή άνοδο, σε σχέση τουλάχιστον με όσα ζήσαμε στις προηγούμενες…

 


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *