ΕΤΣΙ… ΝΙΚΑΕΙ Η ΛΑ-ΡΙ-ΣΑ!!! ?>

ΕΤΣΙ… ΝΙΚΑΕΙ Η ΛΑ-ΡΙ-ΣΑ!!!

Όσοι βλέπουν μπάλα χωρίς ταυτόχρονα να παρακολουθούν ποδόσφαιρο, θα παρακαλούσα να ξαναδούν το χθεσινοβραδινό ματς και να μου στείλουν ένα μήνυμα για να μ’ ενημερώσουν πιο απ’ τα πέντε γκολ των «γαύρων» ήταν το καλύτερο. Οι υπόλοιποι ας διαβάσουν παρακάτω για να μου πουν που έκανα ή που εξακολουθώ να κάνω λάθος…

Ανεξάρτητα αν μια εμφάνιση ή ένα αποτέλεσμα δικαιολογούνται ή όχι, είτε πρόκειται για τα φαντάσματα της Κέρκυρας, είτε για τους δήμιους των «γαύρων», είναι βέβαιο πως στην πλειοψηφία τους προκύπτουν και αναλύονται μέσα από μια λογική διαδικασία αιτολόγησης. Ένα το κρατούμενο λοιπόν… Άλλο η δικαιολογία κι άλλο η αιτιολογία!

Είχα λοιπόν από καιρό και έχω πολύ περισσότερο από χθες βράδυ την πεποίθηση, πως η φετινή ΑΕΛ, σ’ αυτό το στάδιο που βρίσκεται, έχει αγωνιστικά μόνο έναν τρόπο να ανταπεξέλθει με επιτυχία στις υποχρεώσεις της. Αυτόν του ανασταλτικά συντηρητικού παιχνιδιού, με την διάταξη μεταξύ περιοχής και μεσαίας γραμμής, υπό την προϋπόθεση ότι κάθε φορά που οι «βυσσινί» θα ‘χουν τη μπάλα στα πόδια, θα ψάχνουν χωρίς χρονοτριβή τους ταχύτατους κι αρκετά ποιοτικούς, ακραίους και μη, μεσοεπιθετικούς τους.

Τι άλλο είδαμε δηλαδή χθες, εκτός απ’ αυτό; 5-4-1 σε θέση άμυνας, που γινόταν ταχύτατα 3-4-3 σε φάση επίθεσης, εκνευρίζοντας σταδιακά όλο και περισσότερο τους «ερυθρόλευκους», όσο προσπαθούσαν μάταια να βρουν διαδρόμους και ταυτόχρονα, σκορπούσε τον πανικό στην άμυνά τους, σε κάθε απόπειρα αντεπίθεσης. Δε λέω, η επιλογή του Μπέντο να παίξει με δυο αμυντικά χαφ και δυο «πύργους» στην επίθεση διευκόλυνε ακόμη περισσότερο την αποστολή των «βυσσινί», αλλά ακριβώς εκεί κρύβεται και το μυστικό. Στην δυνατότητα της ΑΕΛ να περιορίσει τις αδυναμίες και να προωθήσει τα προτερήματά της. Να φέρει αν μη τι άλλο το παιχνίδι στο 50-50 (σ.σ. το οποίο παρεπιμπτόντως σε θέματα διαιτησίας είναι προφανές πως οι «γαύροι» δεν ξέρουν να διαχειριστούν).

Κρατώντας λοιπόν πίσω την άμυνά της η ΑΕΛ καταφέρνει να κρύβει τις αντικειμενικές αδυναμίες των αργών κεντρικών της αμυντικών και να ξεπερνάει τις περιορισμένες δημιουργικές δυνατότες των κλασσικών μέσων της, παρασέρνοντας τον αντίπαλο σ’ ένα παιχνίδι γεμάτο «γιόμες», που δίνει χώρους στα ατού της θες Ντοντό, θες Αβραάμ, θες Ναζλίδη, θες Ντέλετιτς και Βαρέλα και Κουτσιανικούλη, να αναπτυχθούν.

Αντίθετα, στην Κέρκυρα ο Αναστασιάδης επέλεξε να παίξει σ’ όλο το γήπεδο και την πάτησε άσχημα, όπως κινδύνευσε να την πατήσει και με τον Ηρακλή, άλλο αν τελικά είχε φέρει το ματς στα μέτρα του πριν τη χοντρομαλακία του Ντεγκρά. Τουτέστιν, το ρόστερ αυτής της ομάδας είναι δομημένο έτσι, που όταν πάει να παίξει διαφορετικά απ’ ότι χθες, έχει σοβαρά προβλήματα.

Θα μου πείτε, μπορείς σε όλα τα παιχνίδια, μέσα έξω, να παίζεις με κόντρες απ’ το μισό γήπεδο; Ναι κι ας έχεις τετράδα πίσω κι όχι πεντάδα όπως στην προκειμένη περίπτωση. Άλλο ο σχηματισμός κι άλλο η τακτική… Και στην τελική, να το μπορέσεις λέω εγώ, γιατί δεν γίνεται αλλιώς, ώσπου τουλάχιστον να αλλάξουν οι ταχύτητες στην άμυνα και ν’ αποκτηθεί ένας τουλάχιστον χαφ ολκής κι ένας αντίστοιχης ποιότητας φορ περιοχής, που δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή.

Συνοψίζοντας στα αγωνιστικά, αν δεν καταλάβατε, κατά τη γνώμη μου ο Αναστασιάδης ήταν ο πρώτος λόγος που χάθηκε το ματς στην Κέρκυρα κι ο πρώτος και καλύτερος που κερδίθηκε αυτό με τον Ολυμπιακό.

Από κει και πέρα, το μόνο που απαιτείται για να δούμε και να ξαναδούμε τη χθεσινή ΑΕΛ, που το ‘χει στη φτιαξιά της να μάχεται μέχρι τέλους (ομάδα Άγγελου γαρ), είναι να φροντίζουν οι ιθύνοντες, με πρώτο και καλύτερο τον Κούγια, να μην αποπροσανατολίζουν ούτε την ομάδα ούτε τον κόσμο ανοίγοντας δημόσια μέτωπα, τα οποία μοιραία προκύπτουν από περιττές πολλές φορές πράξεις και δηλώσεις που δεν μαζεύονται σε μια νύχτα. Γιατί, ας μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας, την εκεχειρία της περασμένης εβδομάδας την ενέπνευσε κατ’ αρχήν το όνομα του αντιπάλου. Ε, ας είναι η εκεχειρία να συνεχιστεί με πηγή έμπνευσης αυτό το μεγάλο αποτέλεσμα, που είναι γεγονός ότι έδωσε πολλές απαντήσεις και σε πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις. Ας μη χαθεί κι αυτή η ευκαιρία…


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *